Era-Divano

Era to projekt muzyczny francuskiego gitarzysty i kompozytora Erica Levi, jednego z przedstawicieli nurtu ambient/new age. Specjalizuje się on w pieśniach wykonywanych w sztucznym języku zbliżonym do łaciny. Utwory są adapcjami średniowiecznych pieśni Katarów. Inspiracje kataryzmu można zauważyć także na okładkach płyt projektu (Era, The Mass i The Very Best of Era), oraz na nagrobku w teledysku do piosenki Ameno

Mannheim-Wasserspiele

>
Der Wasserturm ist das Wahrzeichen Mannheims. Erbaut wurde er 1889 (Beginn der Bauarbeiten war der 8. April 1886) nach den Plänen von Gustav Halmhuber. Der Turm ist 60 m hoch, hat einen Durchmesser von 19 m und diente bis zum Jahr 2000 der Trinkwasserversorgung als Reserve-Hochbehälter.

Wodna wieża cisnien jest symbolem Mannheim. Została zbudowana w 1889 r. (rozpoczęcie budowy 8 kwietnia 1886), zgodnie z planami Gustava Halmhuber. Wysokosc wieży wynosi 60 metrów i ma średnicę 19 m do roku 2000 byla rezerwa wody pitnej wysokich pojemników.

Herbst Autumn Jesien

It is time thought the girl
She arose herself slowly, with grace, and her blazing red hair fell in a bright cascade atop her back.
She moved with slow gaits forwards.
She looked about once again and with a deep-drawn sigh she continued her walk- a journey between yellow, brown and red colours.
With each of her gaits the landscape changed.
The grass faded, on the trees started to appear coloured leaves displacing the green
So she walked and walked full of pleasure, emanating her inner shine, distributing the autumn to the world...

Nun ist es soweit, dachte das Mädchen.
Sie erhob sich langsam, mit Grazie und ihr flammend rotes Haar ergoss sich über ihre Schultern in einer glänzenden Kaskade.
Mit langsamen Schritten bewegte sie sich vorwärts.
Noch einmal schaute sie sich um und mit einem schweren Seufzer setzte sie ihre Wanderung -eine Reise durch gelbe, braune und rote Farben fort Mit jedem ihrer Schritte änderte sich die Landschaft, die Gräser verwelkten, die Bäume fingean bunte Blätter zu tragen, das Grüne verdrängend. Und sie ging und ging weiter, voller Genuss, ihren inneren Glanz ausstrahlend, brachte sie der Welt den Herbst

Już czas pomyślała dziewczyna.Podniosła się wolno, z gracją, a jej płomienne włosy rozlały się połyskującą kaskadą po plecach. Ruszyła wolnym krokiem przed siebie. Rozejrzała się jeszcze i z westchnieniem kontynuowała wędrówkę-podróż ku żółcieniom, brązom i czerwieniom.
Z każdym jej krokiem krajobraz powolnie się zmieniał Trawy płowiały, na drzewach zaczęły pojawiać się kolorowe liście, wypierając zieleń
A ona tak szła i szła pełna godności , emanując wewnętrznym blaskiem , rozdając ziemi jesień ...
Aut. Kamilla...